De Start

dag 1, 2 sep. IJmuiden zuidpier - Amsterdam 

De laatste dag voor de start staat bol van veel kleine laatste dingen. Veel kleine maakt ook een volle dag. Bij het inpakken van de rugzak moeten toch een aantal dingen verplicht thuis blijven. 

Het vertrek is vroeg. Of het door het tijdstip komt is onduidelijk. Maar 30 min voor vertrek mis ik de laatste trede van de trap. Enkel klapt flink dubbel. Dat is het voordeel van geen enkelbanden, kan je ze ook niet meer scheuren. En als we in de auto 10 min gereden hebben  moeten we terug, er staat nog een raam open. Het regent, het is mistig.

Bij het daadwerkelijke vertrek van de pier

is het grijs maar wel droog. Eerst 9 km naar de boom. Het is onwennig. Het is benauwd. Het lijf piept en kraakt. Moet warm lopen. 

Na 9 km is er een uitzwaaimoment bij een bijzondere boom

in Velserbeek. Ik verwacht 2 mensen maar het zijn er 6.

Wat een verrassing! Koffie, koeken, en bijkletsen.

Na deze pauze ga ik echt van start. Afscheid nemen is niet mijn ding. Rugzak op, allemaal een zweet knuffel en met recht een uitzwaaimoment. Het lopen gaat beter, langs mn geboortehuis, lagere school, huizen van vroegere vriendjes, het IJspaleis. Asfalt lopen geeft een behoorlijk andere belasting en dat voel ik. De route is niet geweldig vandaag. Maar onderweg toch nog wat onverwachte pareltjes gezien.

Amsterdam doemt op. Maar eerst bij een festival langs rennen. De beat overstemt mijn spotify lijst.

Ik merk dat ik bekijks heb. Rennend, rugzak, Hokas met enorme HOKA kleuren. Ik zie de mensen mij opnemen en nastaren. 

Bij het hotel staat de Garmin op strak 36 km. Douche en iets te eten zoeken en niet te laat slapen. De komende dagen staan in het teken van acclimatiseren, rustig aan. Het is nog een stukkie.